درباره NONOTAK

NONOTAK یک استودیوی هنری پاریس‌محور است که توسط Noemi Schipfer و Takami Nakamoto شکل گرفته؛ Noemi از زمینه‌ی تصویر و ایلوستریشن می‌آید و Takami از معماری، موسیقی و طراحی صدا. این ترکیب از همان ابتدا باعث شد کارهایشان جایی میان هنر، معماری، نور و موسیقی قرار بگیرد.

آن‌ها فعالیت مشترکشان را در اوایل دهه ۲۰۱۰ شروع کردند و به‌تدریج تمرکزشان را روی ساخت اینستالیشن‌های نوری و اجراهای صوتی‌ـ‌بصری گذاشتند. در بسیاری از پروژه‌های NONOTAK، هدف فقط نمایش یک تصویر نیست؛ آن‌ها تلاش می‌کنند خودِ فضا را تغییر بدهند و مخاطب را وارد محیطی کنند که مرز بین تصویر، نور و معماری در آن مشخص نباشد.

یکی از ویژگی‌های مهم کارشان، استفاده از نور به‌عنوان متریال است. پروژکتور، LED، مه، پارچه‌های نیمه‌شفاف، آینه، سازه‌های فلزی، سایه و صدا برای آن‌ها فقط ابزار نیستند؛ هرکدام بخشی از ساختار اثرند. گاهی تصویر روی یک سطح دیده می‌شود و گاهی خود نور تبدیل به یک حجم می‌شود که مخاطب می‌تواند داخل آن حرکت کند.

در پروژه‌هایشان معمولاً یک ایده‌ی ساده با اجرای فنی پیچیده روبه‌رو می‌شود. Takami Nakamoto این رویکرد را تا حدی به معماری مرتبط می‌داند: ساختن چیزی که از نظر ظاهری ساده و مستقیم باشد، حتی اگر پشت آن سیستم‌های پیچیده‌ی نور، صدا و مهندسی قرار گرفته باشد.

بخش مهم دیگری از آثار NONOTAK رابطه‌ی صدا و تصویر است. موسیقی معمولاً جدا از تصویر طراحی نمی‌شود؛ ریتم، شدت و ساختار صدا مستقیماً روی رفتار نور و تصویر اثر می‌گذارد. در برخی اجراها این رابطه به‌صورت زنده کنترل می‌شود و در برخی دیگر کل محیط به یک سیستم صوتی‌ـ‌بصری واحد تبدیل می‌شود.

در طول سال‌ها، مقیاس کارهایشان هم تغییر کرده است: از پروجکشن روی چند لایه پارچه و اینستالیشن‌های نسبتاً کوچک، تا سازه‌های بزرگ نوری، فضاهای ۳۶۰ درجه، اجراهای زنده و پروژه‌های کینتیک. با وجود این تنوع، یک موضوع تقریباً همیشه ثابت مانده است: تغییر درک مخاطب از فضا از طریق نور و صدا.